تشبیه جمع

تَشبیه جَمْع
اصطلاحی در بیان. نوعی تشبیه که در آن چیزی به چند چیز تشبیه شود: از خامۀ تو مُلک به خوبی و به نغزی/چون لعبتِ آذر شد و چون صورت مانی (مسعود سعد). «ملک» را در «خوبی» به «لعبت آذر» و در «نغزی» به «صورت مانی» تشبیه کرده است.

[ویکی فقه] تشبیه جمع، تشبیه دارای مشبه به متعدد و مشبه واحد است.
تشبیه به اعتبار تعدد مشبه و مشبه به چهار گونه است که یکی از آن ها «تشبیه جمع» است که برخلاف تشبیه تسویه، مشبه به متعدد و مشبه واحد است، و چون در این تشبیه چندین مشبه به جمع شده است، به آن «تشبیه جمع» می گویند؛
← مثال
۱. ↑ حسینی، جعفر، ۱۳۲۳-، اسالیب البیان فی القرآن، ص۲۸۸.
منبع
فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «تشبیه جمع».
...

💡 در زبان عامه، زنان زیبا به حوری و پری تشبیه می‌شوند. ضمناً در زبان فارسی حور (که در اصلِ عربی جمع است) به‌صورت مفرد به کار می‌رود.

💡 خود این شرایط را به «جنگ بدوی‌ها با نیروهای نوین اروپایی» تشبیه کرد. یکی دیگر از دلایل عمده شکست رومل در این نبرد ناتوانی در جمع‌آوری اطلاعات از دشمن بود؛ ستاد اطلاعاتی رومل تصویر کاملاً اشتباهی از متفقین در اختیار می‌گذاشتند.