تخصیص قران به سنت

[ویکی فقه] تخصیص قرآن به سنت. تخصیص قرآن به سنت، تخصیص زدن آیه ای از قرآن با سنت معصوم علیه السّلام است.
«تخصیص قرآن به سنت» را «تخصیص قرآن به حدیث» هم گفته اند.
اختلاف نظر دانشمندان اسلامی
میان دانشمندان اسلامی درباره جواز تخصیص قرآن به سنت اختلاف نظر وجود دارد. کسانی که به جواز تخصیص عام قرآنی به خبر واحد معتقدند، بعضی تخصیص قرآن به خبر واحد را در صورتی جایز می دانند که حجیت خبر واحد با ادله قطعی ثابت شده باشد. می توان گفت اغلب علمای شیعه بر این اعتقادند. عده ای مانند عیسی بن ابان، باور دارند که اگر حکم عام قرآنی، پیش از تخصیص به خبر واحد، با دلیل قطعی دیگری تخصیص خورده باشد، با خبر واحد نیز تخصیص بردار است؛ و گرنه، جایز نیست.عده ای از علمای اهل سنت به عدم جواز تخصیص قرآن به سنت معتقدند.
مثال تخصیص قرآن به سنت
۱. (والسارق والسارقة فاقطعوا ایدیهما...) مفاد این آیه که هر سارقی را شامل می شود، با حدیث «لاتقطع ید سارق الا فی ربع دینار فصاعدا» به «کسانی که بیشتر از ربع دینار سرقت کنند» تخصیص خورده است.۲. آیه مواریث که با حدیث «القاتل لایرث» تخصیص زده شده است.