لغت نامه دهخدا
تجن گوکه. [ ت َ ج َ ک ِ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان حومه بخش آستانه شهرستان لاهیجان است که در شش هزارگزی باختر آستانه واقع است. جلگه ای معتدل و مرطوب است و1181 تن سکنه دارد. آب آن از نهر کیاجو و استخر است و محصول آن برنج و ابریشم و چای و شغل اهالی زراعت و زنبیل و حصیر بافی است. راه مالرو دارد. بنای بقعه امیرسلطان از ابنیه قدیمی آنجا است و سه باب دکان دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ). رجوع به سفرنامه مازندران رابینو ترجمه وحید ص 37 و 226 شود.