بیداد کشی

بیدادکشی. [ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) تحمل ظلم. ( یادداشت مؤلف ):
خواری خلل درونی آرد
بیدادکشی زبونی آرد.نظامی.

تحمل ظلم

💡 سر ز بیداد نزاری چه کشی تن در دِه کو دلی کز ستم عشق لگد کوب نکرد

💡 تا کی کشی ای دل جفا از جور یار بی وفا از غایت بیداد او رو در جهان فریاد کن