بی گاره

لغت نامه دهخدا

بی گاره. [ رَ / رِ ] ( ص ) ناتوان. عِنّین. ( ناظم الاطباء ). شاید تصحیفی از بیگاده باشد.

فرهنگ فارسی

اما شاید تصحیفی از بیگاده باشد.

جمله سازی با بی گاره

💡 این نظریه که آیا انسان ماهر، نخستین گونه از هومنین‌ها بوده که فناوری ابزار سنگی را به کار برده هنوز محل مناقشه است، چنان‌که در مجاورت جنوبی کپی گارهی نیز با قدمت ۲٫۶ میلیون سال، ابزار سنگی کشف شده‌است.

💡 استئومیلیت تصلبی گاره (انگلیسی: Garre's sclerosing osteomyelitis) نوعی استئومیلیت مزمن است که عنوانش را از یک جراح سوئیسی به نام کارل گاره می‌گیرد.