شاطر خدنگ

«شاطر خدنگ» اصطلاحی مرکب در زبان فارسی است که در گذشته در شهر قزوین به کار می‌رفته و به معنای خبرگزار است. این واژه در متون قدیمی و فرهنگ‌های لغت مانند دهخدا و فرهنگ فارسی ثبت شده و کاربرد محلی داشته است. شاطر خدنگ کسی بوده که اخبار، پیام‌ها و اطلاعات را به دیگران منتقل می‌کرده و نقشی مشابه پیک یا پیام‌رسان داشته است. در برخی منابع، این عبارت با هدهد سبا مقایسه شده است، که نماد حامل پیام و خبر در ادبیات و قصص قدیمی است. این اصطلاح نشان‌دهنده اهمیت انتقال اطلاعات و خبر در جامعه‌های گذشته بوده و نقش اطلاع‌رسانی را برجسته می‌کند. کاربرد شاطر خدنگ در زندگی روزمره مردم، بیشتر در مناسبت‌ها و رویدادهای مهم برای اطلاع‌رسانی سریع و دقیق بوده است.