بوستان ارا

( بوستان آرا ) بوستان آرا. ( نف مرکب ) بوستان آرای. آراینده بوستان. که بوستان را بجمال خود بیاراید. که از بوستان زیباتر و خرم تر باشد:
سپید برف برآمدبکوهسار سیاه
و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای.رودکی.

( بوستان آرا ) بوستان آرای آرایند. بوستان. که بوستان را بجمال خود بیاراید که از بوستان زیباتر و خرم تر باشد.

💡 ای دریغ از طوطی گویای من عندلیب بوستان آرای من

💡 به دست شاهد بستان زهر گل آینه‌ایست در او نموده رخ صنع بوستان آرا

💡 بوی و رنگ سنبل و دیباش بستانخوار شد بوستان آرای هم بزاز و هم عطار شد