بوستان گل نمای

بوستان گل نمای. [ ن ِ گ ُ ن َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان باشد. ( برهان ) ( انجمن آرا ). آسمان. ( ناظم الاطباء ).

کنایه از آسمان باشد. آسمان.

💡 اگر قدت ببر آید مرا شبی صنما به بوستان گل و سرو روان نمی خواهم

💡 بوستان گل فضل و گل بستان هنر سیف دین ای ز وجود تو هنرها موجود

💡 شاید از فیض هوا همچون گل خورشید اگر در فضای بوستان گل بشکفد بی شاخسار

💡 از بیم دستبرد تعدی ز بوستان گل التجا به گوشه دستار می برد

💡 معاشر تو ز گل گشت باغ مستغنی است که بوستان گل و نوبهار نسرینی

💡 ای باغبان بگو که ره بوستان کجاست در بوستان گلی چو رخ دوستان کجاست