لغت نامه دهخدا
بوالو. [ ل ُ ] ( اِخ ) بوآلو. دپرئو نیکلا شاعر و منتقدفرانسوی متولد در پاریس 1636 متوفی بسال 1711 م. نویسنده هجویات، مکاتیب ( اپیر )، هنر شاعرانه و غیره. وی به تقلید هوراس لاتینی، هم خود را مصروف شعر اخلاقی و هجایی کرد و مخصوصاً در انتقاد ادبی زبردست بود. ( فرهنگ فارسی معین ).