بهشت اسا

( بهشت آسا ) بهشت آسا. [ ب ِ هَِ ] ( ص مرکب ) بهشت آئین. بهشت گونه. بهشت مانند: خدم مجلس بهشت آسایش تحیر عقول غلمان دارالسرور. ( حبیب السیر ).

( بهشت آسا ) ( صفت ) بهشت آیین.

💡 گرد این باغ بهشت آسای جوی می نرفت یاسمن را چیست پس فواره میگون آمده

💡 در روم سفر کرده، آوازه ی قهر او تا قصر بهشت آسا. زندان شده برقیصر

💡 چون شد آن قصر بهشت آسا تمام پس گرفت از فرش آرایش نظام

💡 بهشت آسا زمین با زیب و خوشی عروس آسا جهان با ناز و گشّی

💡 خراسان بار دیگر شد بهشت آسا خوش و خرم ز فر خسرو عادل خدیو خطه عالم