بلند اشیان

( بلندآشیان ) ۱. آشیانه ای که در جای مرتفع ساخته شده.
۲. پرنده ای که در جای بلند آشیان کرده باشد.
۳. [قدیمی، مجاز] بلندمرتبه.

( بلند آشیان ) ( صفت ) ۱- آشیانه ای که در جایی مرتفع ساخته شده باشد.۲- بلند مکان.۳- کسی که در مراتب عالی آشیان داشته باشد.

💡 یا رب مباد در کف زال فلک اسیر شهباز همّتی که بلند آشیان بود

💡 نور علی همای بلند آشیان بود بیهوده چند گستری ای شیخ دام را

💡 گر التفات نباشد ترا به من چه عجب تو شاهباز بلند آشیان و من پستم

💡 شکار کس نشود نور بهر دانه و دام از آنکه هست بلند آشیان عنقا را

💡 گاهی که سنگ حادثه از آسمان رسد اول بلا بمرغ بلند آشیان رسد

💡 عنقا عجب مبر که مقامش بود به قاف عرش است جای مرغ بلند آشیان دل