بشر شناس

بشرشناس. [ ب َ ش َ ش ِ] ( نف مرکب ) شناسنده بشر. واقف به حال بشر. بنا به اصطلاح جدید، مردم شناس.

شناسند. بشر ٠ واقف بحال بشر ٠ بنا باصطلاح جدید مردم شناس ٠

💡 معرفت شناسى غربى صرفا بر (حس )، (تجربه ) و(عقل خود بنياد) و بريده از وحى، استوار است. در حاليكه فرهنگ هاى شرقى به طورگسترده و عميق و در سطوح و ابعاد مختلف، به دريافت هاى فوق حسى و فوق عقلانى،اشراقى و وحيانى نيز پاى بند هستند و اين درشرايطى است كه به اعتراف اكثر مردمشناسان، باستان شناسان و تاريخ شناسان غربى، اعتقاد به غيب و حقايق ماوراىعقل بشرى، از صدر پيدايش انسان همواره با بشر همراه و همزاد بوده است. حتّى ازانسانهاى نئاندرتال (11) آثارى كه باقى مانده است، حكايت از اعتقاد آنان به خدا وعالم غيب مى كند. با وجود چنين پايگاهى كه غيب و اعتقاد به آن، در فرهنگ بشر دارد،فرهنگ و تمدن جديد غرب، به آن بى اعتنا و بى اعتقاد است و يا آن را در حد يك تجربهبشرى تنزل ميدهد. اين ويژگى بسيار مهم نيز، فرهنگ جديد غرب را از شرق متمايز مىكند.

💡 5 همان طور كه به قارى قرآن، مفسر و مبين آن،عامل به احكام آن و متخلق به اخلاق آن گفته مى شود: اقراء وارق (281)، بهحديث شناس متعبد، متخلق، عامل به احكام و عارف به حكم نيز مى گويند: اقراء وارق؛ ازاين رو در تعريف علم حديث شايسته بلكه بايسته است كه قيد به قدر طاقت بشرى اخذ شود؛ چون علوم مستفاد از بشر عادى را مى توان به طور اكتناه دريافت؛ ليكنپى بردن به كنه گفته هاى كسانى كه از لدن، اءم الكتاب و كتابمبين خبر مى يابند و گزارش مى دهند مقدور افراد متعارف نخواهد بود.