بر سر اوردن

( بر سر آوردن ) ( ~. سَ. وَ دَ ) (مص م. ) برتر داشتن.

💡 شمشير زبان كميت كه چونان شراره هاى آتش بر سر و روى خلفاى بنى اميه مى ريخت وسر تا پاى آنها را مى سوزاند، بالاخره كار خود را كرد و شربت شهادت را در كام اوريخت.

💡 مگو کشتن بلایی بر سر منصور می‌آرد شراب نیستی جان در تن مخمور می‌آرد

💡 مرا گر در تمنای تو آید صد بلا بر سر ز سر بیرون نخواهم کرد هرگز این تمنا را

💡 یوسفی و چاه وارون بر زنخ آورده ای بر سر آن چاه وارون بسته ای مشکین رسن

💡 پنجم؛ در زمان خلافت ابوبكر مسلمانان بر سر نماز اختلاف كردند و با على (ع )مخالفت كردند، در اين جا خورشيد گفت: حق به جانب او و به دست او و همراه او است، وهمه قريش و حاضرين شنيدند.

💡 در تاريخ نام 24 طفل كه رسول خدا (صلّى اللّه عليه وآله ) براى تبرك غذا به دهانآنان گذاشت، آمده است (153) و نام 102 نفر را كهرسول خدا (صلّى اللّه عليه وآله ) بر سر آنها دست ماليد و اين وسيله مباهات و افتخارآنان بود، مى خوانيم (154).