بد منصب

بدمنصب. [ب َ م َ ص َ ] ( ص مرکب ) آنکه چون به منصب و مقامی رسد با مردمان سخت و زمخت رفتار کند. ( یادداشت مؤلف ).

آنکه چون به منصب و مقامی رسد با مردمان سخت و زمخت رفتار کند.

💡 از تواريخ چنين بر مى آيد كه قبل از اسلام منصب (سقاية الحاج ) در رديف منصب كليددارى خانه كعبه و از مهمترين مناصب محسوب مى شد.

💡 از این سه، نظام الملک نخست منصب یافت و به وزارت سلجوقی رسید.

💡 نهم: منصب خدمت افتخارى در حرم حضرت عبدالعظيم حسنى عليه السّلام در شهر رى.

💡 بندهٔ عشق تو چون سید هر سلطانست منصب دینی و عقبای گدا را چه کند

💡 سلاله کان وزارت بفر منصب خویش نشانده شش جهت ملک را ببزم حضور

💡 رضا شاه يكى از صاحب منصبان بانكى را با چك سفيد امضاء شده به حضور آقا فرستادتا ايشان هر چه مى خواهند بنويسند: