لغت نامه دهخدا
( بخشش آموز ) بخشش آموز. [ ب َ ش ِش ْ ] ( نف مرکب ) بخشش آموزنده. آنکه با داد و دهش فراوان خود، روش و طرز بخشندگی و داد و سخاوت را بدیگران یاد دهد:
نکته دانی بذله گو چون حافظ شیرین سخن
بخشش آموزی جهان افروز چون حاجی قوام.حافظ.
( بخشش آموز ) بخشش آموز. [ ب َ ش ِش ْ ] ( نف مرکب ) بخشش آموزنده. آنکه با داد و دهش فراوان خود، روش و طرز بخشندگی و داد و سخاوت را بدیگران یاد دهد:
نکته دانی بذله گو چون حافظ شیرین سخن
بخشش آموزی جهان افروز چون حاجی قوام.حافظ.
( بخشش آموز ) بخشش آموزنده روش و طرز بخشندگی و داد و سخاوت را بدیگران یاد دهد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از برای بخشش آموزی چو اقبال و خرد آفتاب از اوج خود شاگرد این درگاه باد