بجوال رفتن

بجوال رفتن. [ ب ِ ج َ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) داخل جوال شدن. || کنایه از دغا و فریب خوردن باشد. ( آنندراج ):
تایکی ریش گاو باشد کس
چند چون ابلهان روم به جوال.ظهوری ( از آنندراج ).- با سگ بجوال رفتن؛ کنایه از دست و پنجه نرم کردن است با مردم ناباب.

داخل جوال شدن.

💡 گفتم که در آن ریش جهم عقلم گفت با سگ بجوال در نشاید رفتن