لغت نامه دهخدا
بجه بجه کردن. [ ب ِ / ب َج ْ ج َ ب ِ / ب َج ْ ج َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) در تداول عوام جستن پی درپی بدان سان که وزغ در خشکی جهد. ( یادداشت مؤلف ). ورجه ورجه کردن.
بجه بجه کردن. [ ب ِ / ب َج ْ ج َ ب ِ / ب َج ْ ج َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) در تداول عوام جستن پی درپی بدان سان که وزغ در خشکی جهد. ( یادداشت مؤلف ). ورجه ورجه کردن.
در تداول عوام جستن پی در پی بدان سان که وزغ در خشکی جهد ورجه ورجه کردن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بجه بجه ز جهان همچو آهوان از شیر گرفتمش همه کان است کان به کین کشدا
💡 بجه بجه ز جهان تا شه جهان باشی شکر ستان هله تا تو شکرستان باشی
💡 بجه بجه چو شهاب از برای کشتن دیو چو ز اختری بجهی قلب آسمان باشی