بت چهره

بت چهره. [ ب ُ چ ِ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) که صورت چون بت دارد. بت روی. خوبروی. زیبا:
او تکیه زده بر چمن باغ و پیش او
آزادگان نشسته و بت چهرگان بپای.فرخی.بت چهرگان چابک چونانکه زلفشان
باشد همیشه بر سمن ساده مشکسای.فرخی.

که صورت چون بت دارد

💡 هنگامى كه چشم ابن ابى العوجاء به چهره امام صادق (ع ) افتاد، گفت: (اى آقا و مولاىمن !)

💡 -رنگ لباس و چهره از قراردادهای مهم اجرای نمایش است و در بیشتر موارد نشانگر شخصیت، حرفه و طبقه اجتماعی است.

💡 در بهار حشر چون برگ خزان باشند زرد چهره هایی کز شراب بیغمی گلگون شدند

💡 کیمیا خوانندش آنها کز خرد بیگانه اند راست میگویند ز آنکه چهره هاشان چون زرست

💡 گل که از پرده‌دری محرم راز تو نشد کرده آلودهٔ خون، چهره به ناخن ز اسف

💡 افراد مبتلا به اوتیسم محرک‌های چهره و غیر چهره را با سرعت یکسان با افراد عادی پردازش می‌کنند.