ایه 117 سوره اعراف

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 117 سوره اعراف. ۞ وَأَوْحَیْنَا إِلَیٰ مُوسَیٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاکَ ۖ فَإِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَأْفِکُونَ
و ما به موسی وحی نمودیم که عصای خود را بیفکن، (چون عصا انداخت) ناگاه معجزه او هر چه ساحران بافته بودند یکباره همه را ببلعید.
و به موسی وحی کردیم: عصایت را بینداز. ناگهان آنچه را جادوگران به دروغ بافته بودند، به سرعت بلعید!
و به موسی وحی کردیم که: «عصایت را بینداز»؛ پس و ناگهان آنچه را به دروغ ساخته بودند فرو بلعید.
و به موسی وحی کردیم که عصای خود را بیفکن. به ناگاه دیدند که همه جادوهایشان را می بلعد.
(ما) به موسی وحی کردیم که: «عصای خود را بیفکن!» ناگهان (بصورت مار عظیمی در آمد که) وسایل دروغین آنها را بسرعت برمی گرفت.
And We inspired to Moses, "Throw your staff," and at once it devoured what they were falsifying.
We put it into Moses's mind by inspiration: "Throw (now) thy rod": and behold! it swallows up straight away all the falsehoods which they fake!

جمله سازی با ایه 117 سوره اعراف

💡 در اينجا بعضى ايراد مى كنند كه چگونه ممكن است چيزى از عدم به وجود آيد ما درذيل آيه 117 سوره بقره (جلد اول تفسير نمونه صفحه 300) مشروحا در پاسخ اين ايرادبحث كرده ايم و خلاصه آن اين است: اينكه مى گوئيم خداوند موجودات را از عدم به وجودآورد مفهومش اين نيست كه عدم ماده تشكيل دهنده موجودات جهان است،مثل اينكه مى گوئيم نجار، ميز را از چوب ساخته

💡 جناب امين الاسلام طبرسى قدس سره در ذيل آيه 117 سوره مباركه بقره در مجمع مىفرمايد: (البديع بمعنى المبدع كالسميع بمعنى المسمع و بينهما فرق من حيث انفى بديع مبالغه ليست فى مبدع و بستحق الوصف به فى غيرحال الفعل على الحقيقه بمعنى ان من شانه انشاء الاشياء على غيرمثال واحتذاء و الابتداع و الانشاء نظائر و كل من احدث شيئا فقد ابدعه و الاسم البدعه وفى الحديث كل بدعه ضلاله و كل ضلاله سبيلها الى النار)

💡 479- اقتباس از مجمع البيان ج 5 ص 79(ذيل آيه 117 سوره توبه ).

💡 دعوت ننمودم ولى آيه 117 سوره مائده ميگويد: علاوه بر اينكه من تبليغ رسالت بهطرز صحيح و كافى كردم، تا زمانى كه در ميان آنها بودم عملا از انحراف آنانجلوگيرى كردم و بعد از من بود كه موضوع الوهيت من را مطرح كردند و راه انحراف راپيمودند و من آن روز در ميان آنها نبودم تا گواهاعمال آنها باشم و از آن جلوگيرى كنم.

💡 و در مـورد حـضـرت مـسـيـح (عـليـه السلام ) در آيه 117 سوره مائده آمده است و كنت عليهمشـهـيـدا مـادمـت فـيـهـم: مـن تـا آن زمـان كـه در مـيـان پـيـروانـم بـودم بـراعمال آنها گواه بودم.