ایه 1 سوره زخرف

[ویکی اهل البیت] آیه 1 سوره زخرف. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ حم
حم (رسول و جانشینانش بر اسرار این حرف آگاهند. یا اشاره به دو اسم حمید و مجید خداست)

💡 O مساءله جبر، يكى از توجيهات نابجاى مشركان است كه مى گفتند: خدا خواسته كهما غير او را پرستش كنيم و اگر او مى خواست، ما مشرك نبوديم. اين مطلب در آيه 148سوره انعام و آيه 2 سوره زخرف نيز از قول مشركان مطرح شده است.

💡 همين معنى به صورت گوياترى در آيات 36 و 37 سوره زخرف آمده است: و من يعش عنذكر الرحمن نقيض له شيطانا فهو له قرين و انهم ليصدونهم عنالسبيل و يحسبون انهم مهتدون: (بر آنها كه از ياد خداوند رحمن رويگردان شوند شياطينرا مى سازيم كه همواره با آنان قرين هستند، اين شياطين آنها را از راه حق باز مى دارند درحالى كه گمان مى كنند هدايت يافته اند).

💡 البـتـه در جـوامع مادى و مكتبهاى ماده گرا، غالبا اين توهم پيش مى آيد كه فقر و ثروتدليـل ذلت و عـزت اسـت بـه هـمـيـن دليل مى بينيم مشركان عصر جاهليت از يتيم بودن و ياتـهـيـدستى پيامبر اسلام (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) تعجب مى كردند و مى گفتند چراايـن قـرآن بـر يـكـى از ثـروتـمـنـدان مـكـه و طـائفنازل نشده ؟ لو لا نزل هذا القرآن على رجل من القريتين عظيم (آيه 31 سوره زخرف ).

💡 استكه به دليل اينكه عين همين كلام از آن جناب در سورهآل عمران حكايت شده كه در ضمن دعوت قومش فرمود، و نيز نظيرش ‍ در سوره زخرف آمدهكه فرموده (ان اللّه هو ربى و ربكم فاعبدوه هذا صراط مستقيم فاختلف الاحزاب من بينهمفويل للذين ظلموا من عذاب يوم اليم.

💡 178-قرآن در آيه 32 سوره زخرف مى فرمايد: (و رفعنا بعضهم فوق بعضدرجات ليتّخذ بعضهم بعضاً سخريّاً) يعنى ما بعضى انسان ها را بر بعضى ديگربرترى داديم تا بدين وسيله، استخدام پيش آيد. (كلمه ((سُخريا)) به معناى تسخير واستخدام و ((سِخريا)) به معناى استهزا است )