ایمنی از همبستگی

«ایمنی از همبستگی» یا Correlation Immunity در رمزنگاری و توابع بولی به ویژگی خاصی گفته می‌شود که در آن خروجی یک تابع به گونه‌ای طراحی شده است که هیچ رابطه آماری یا اطلاعاتی قابل تشخیص با برخی یا همه متغیرهای ورودی نداشته باشد. به بیان ساده‌تر، حتی اگر بخشی از ورودی‌ها معلوم باشند، نتوان از روی آن‌ها خروجی تابع را حدس زد یا ارتباطی میان آن‌ها پیدا کرد. این ویژگی باعث می‌شود که تابع در برابر تحلیل‌های آماری و حملات رمزنگاری مقاوم‌تر باشد. هنگامی که گفته می‌شود یک تابع دارای ایمنی از همبستگی است، منظور این است که تغییر یا دانستن بخشی از ورودی‌ها هیچ اطلاعات مفیدی درباره خروجی در اختیار تحلیل‌گر قرار نمی‌دهد. این مفهوم در طراحی سیستم‌های رمزنگاری اهمیت زیادی دارد، زیرا هدف آن جلوگیری از پیش‌بینی‌پذیر شدن خروجی‌ها بر اساس ورودی‌ها است. در چنین توابعی، رابطه آماری میان خروجی و زیرمجموعه‌های ورودی عملاً صفر در نظر گرفته می‌شود. برای مثال، حتی اگر چند متغیر ورودی مشخص باشند، خروجی همچنان کاملاً تصادفی و غیرقابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد. این ویژگی باعث افزایش امنیت در الگوریتم‌های رمزنگاری و کاهش احتمال نفوذ یا تحلیل رمز می‌شود. بنابراین، «ایمنی از همبستگی» به معنای نداشتن هرگونه رابطه آماری میان خروجی یک تابع بولی و بخش‌هایی از ورودی آن است که در امنیت اطلاعات نقش بسیار مهمی دارد.