اکیله
لغت نامه دهخدا
( اکیلة ) اکیلة. [ اَ ل َ ] ( ع ص، اِ ) بزی که جهت شکار گرگ و جز آن استاده کنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اکولة و اکیل شود. || بزی که برای خوردن فربه نمایند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اکولة شود. || چارپایی که آنرا سبع خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اکیل شود. || خوردنی و غذا ( چرا که فعیله به معنی مفعوله است ). ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
بزی که جهت شکار گرگ و جز آن استاده کنند.
جمله سازی با اکیله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تلاشهای بعدی در سالهای ۱۹۰۹، ۱۹۳۴، ۱۹۳۹ و ۱۹۵۳ نیز ناکام ماند. اما سرانجام در سال ۱۹۵۴ دو تن از اعضای تیم ایتالیایی به نامهای لینو لاچدلی و آکیله کومپانیونی موفق به فتح قله شدند. رهبری این تیم به عهدهٔ آدریتو دزیو بود.
💡 در سال ۱۹۸۹ میلادی، آئورلیو زانوتا و چند تن از طراحان او از جمله آکیله کاستیلیونی، گائه اولنتی، آندرهآ برانزی و اتوره سوتساس در کنفرانس بینالمللی طراحی در آسپن شرکت کردند. موضوع کنفرانس در آن سال مانیفست ایتالیایی بود. زانوتا در سخنرانی خود در کنفرانس، ظهور انقلاب اواسط قرن بیستم در طراحی ایتالیایی و سالهای اولیه کسب و کار خود را شرح داد:
💡 در طول جنگ جهانی دوم، او نمادها و پرترههای بسیاری را نقاشی کرد. پس از پایان جنگ، به تیرانا نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان معلم نقاشی در یک مدرسه مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۴۷ با مجسمهساز آکیله پاپادمیتری ازدواج کرد و از او صاحب دو پسر به نامهای جانی و اوانگل شد.