لغت نامه دهخدا
اواء. [ اِ ] ( ع مص ) پناه و جای گرفتن بکسی. ( آنندراج ). جای گرفتن. ( منتهی الارب ). مأوی گرفتن. ( از المصادر زوزنی ).
اواء
جمله سازی با اواء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 (۵۰) و ایشان را سخن نیکو و ستایش و آواء بلند دادیم.