امامت ائمه اثنی عشر

[ویکی شیعه] امامت ائمّه اثنی عشر به معنای مقام سرپرستی و ولایت خاص الهی ِ دوازده جانشین پیامبر خاتم(ص) است. بنابر آموزه های شیعه امامیه، دوازده نفر معصوم، از اهل بیت(ع) پیامبر(ص)، بر دیگران امامت و ولایت دارند و خداوند آنان را به این مقام نصب کرده است. بدین مناسبت، شیعه امامیه، را شیعه اثنی عشری نیز می خوانند.
نام امامان دوازده گانه شیعه به ترتیب عبارت است از: علی(ع)، حسن(ع)، حسین (ع)، علی(ع)، محمد(ع)، جعفر(ع)، موسی(ع)، علی(ع)، محمد(ع)، علی(ع)، حسن(ع) و محمد(عج).
دلایل امامت ائمه را می توان در در دو بخش کلی روایات و ویژگی های خود ائمه دسته بندی کرد.

💡 اين روايت و آن دو روايتى كه قبل از آن ايراد شد آنچه را كه در بيان آيه گفتيم كه آيهظهور دارد در اينكه مراد از تماميت كلمه، ظهور دعوت اسلامى و لوازم آن ازقبيل نبوت رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم ) ونزول قرآن و امامت ائمه اهل بيت (عليهم السلام ) است را تاءييد مى كند.

💡 4 - پيروان امام سجاد عليه السلام كه پس از آن حضرت به امامت حضرت باقر عليهالسلام ايمان آوردند و شاخه اصلى شيعه اماميه و تنها اقليت وفادار به اسلام محمدى -علوى را تشكيل دادند. نوبختى و اشعرى از اين شاخه به الشيعه العلويه ياد مى كنندكه تا پايان دوره امامت ائمه به همين نام شناخته مى شوند.

💡 اين عده كم از اين دسته، بيگانگى اسلام را با سيره خلافت روز را دريافته، به حقانيت و درستى امامت ائمه اهل بيت (ع ) ايمان آورده خود را آماده پذيرش احكام راستين اسلامى كرده بودند كه پيامبر خدا (ص ) ايمان آورده و نزد ائمه اهل بيت (ع ) وجود داشت، كه آن را امامى از امامى ديگر به ارث برده بود، و از آنجا بار ديگر نشر و تبليغ احكام راستين اسلام امكان پذير مى نمود.

💡 (ولا الضالين ): توسل نمودن به عنايت حق است از اينكه جزو گمراهان و دور شدگان ازراه دين خدا نشوند. همانهائيكه معرفت به امامت ائمه هدى عليهم السلام پيدا نكردند وتصور كردند كه گمراهى راه خوبى است، و گمان مى كنند؛ كارهاى خوب و شايستهبجا مى آورند.