ام مبشر

لغت نامه دهخدا

ام مبشر. [ اُم ْ م ِ م ُب َش ْ ش ِ ] ( اِخ ) نام دو تن از زنان صحابی بوده. رجوع به الاصابة فی تمییز الصحابة ج 8 ص 278 و 279 شود.

فرهنگ فارسی

نام دو تن از زنان صحابی بوده

جمله سازی با ام مبشر

💡 بدان لطیف که چون باد خاکساری را کند مبشر امداد لطف در اشجار

💡 راز آن كه قرآن به جحيم دوزخ اشاره مى كند، آن است كه اغلب مردم از آتش مى ترسند و آنچه در طبيعت اكثر مردم اثر مى گذارد، انذار و ترساندن است، نه بشارت و مژده؛ از اين رو قرآن حكيم حضرت رسول را فقط منذر و ترساننده مى شناسند، در صورتى كه ايشان مبشر نيز هست؛ قل يا اءيها الناس انما اءنا لكم نذير مبين. (481)

💡 روز میمون تو فرخ باد و فالت روز به بخت فیروزت مبشر باد و اقبالت بشیر

💡 اما مبشر، سيف او را مبشر بن فضل ناميده و ما او را و رواياتى كه سيف از زبان او ساختهدر خبر سقيفه بنى ساعده آورده، در جلد اول كتاب عبدالله بن سبا مورد بحث و بررسىقرار داده ايم.

💡 دشمن شکار کرده و مقهور کرده خصم زاحوال او مبشر خیرالبشر رسید

💡 راز آن كه قرآن به جحيم دوزخ اشاره مى كند، آن است كه اغلب مردم از آتش مى ترسند و آنچه در طبيعت اكثر مردم اثر مى گذارد، انذار و ترساندن است، نه بشارت و مژده؛ از اين رو قرآن حكيم حضرت رسول را فقط منذر و ترساننده مى شناسند، در صورتى كه ايشان مبشر نيز هست؛ قل يا اءيها الناس انما اءنا لكم نذير مبين. (481)