ام طفیل

ام طفیل. [ اُم ْ م ِ طُ ف َ ] ( ع اِ مرکب ) زن شیرده. زن مرضعه. ( از المرصع ).

زن شیرده. زن مرضعه

💡 ایدوست به بالین رفیق ایست زمانی کش جان به طفیل تو کند یک دور زمان ایست

💡 غرض او بُد ز گردش عالم خوانده او و طفیل او آدم

💡 طفیل خود ستایندم گدایان سر کویش مگر افتاد بر من سایه دولت همائی را

💡 در آن بزمی که خلقش میزبانست طفیلی داغ دارد میهمان را

💡 چو در جمع آن خیل والا رسم طفیلی به جنات اعلا رسم

💡 طفیل صحبت یار است نقل و باده و جام چو برگ عیش بسازی نخست یار طلب