ام سنبله

لغت نامه دهخدا

( ام سنبلة ) ام سنبلة. [ اُم ْ م ِ سُم ْ ب ُ ل َ ] ( اِخ ) اسلمیه. از زنان صحابی بوده و حدیث از وی روایت شده است. رجوع به الاصابة فی تمییز الصحابة ج 8 ص 245 شود.

فرهنگ فارسی

اسلیمه از زنان صحابی بوده و حدیث از وی روایت شده است.

جمله سازی با ام سنبله

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 کنترل شیمیایی به محض مشاهده اولین علائم کانون کوبی شود. درصورت وجود اپیدمی در مرحله سنبله مبارزه انجام شود.

💡 سنبلست آن زلف و یا زان گرد سنبل سنبله انجمست آن روی و در گل گرد کرده انجمن

💡 ان‌جی‌سی ۴۳۰۹ کهکشانی لنز مانند است که در صورت فلکی سنبله(دوشیزه) قرار دارد.

💡 نه دمنه چون اسد نه در منه نام چو سنبله است هر چند نام بیهده کانا برافکند

💡 گه به داس ماه نو بدرود خوید سنبله گه به راه کهکشان در دانه انجم بکاشت

💡 خواستم نقش مه و سنبله از کلک قضا نقش رخساره و گیسوی تو پیوست به هم

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران