ام البراء

ام البراء. [ اُم ْ مُل ْ ب َ ] ( اِخ ) بنت صفوان از زنان شاعر عرب و پدرش از انصار علی بن ابی طالب ( ع )او را اشعاری است درباره جنگ صفین و در مرثیه علی بن ابی طالب ( ع ). رجوع به ریحانة الادب ج 6 ص 209 شود.

💡 واى داء اءدوى من البخل، ثم قال: بل سيدكم الابيض الجسد البراء بن معرور

💡 و همچنين در همان كتاب است كه البراء گفته است:رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) را ديدم كه حسن بن على را بر شانه خويش نهاده،مى گفت: خداوندا ! من او را دوست دارم؛ تو نيز او را دوست بدار !