«النجه» نام روستایی است در توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران و یکی از غربیترین آبادیهای این استان به شمار میرود. این روستا در نزدیکی مرز استان کرمانشاه قرار دارد و اهالی آن به زبانهای ترکی و لری سخن میگویند، که نشاندهنده تنوع فرهنگی منطقه است. النجه در دهستان دربندرود جای دارد و بر اساس آمار سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت آن حدود ۱۱۷ نفر در قالب ۴۱ خانوار بوده است. این روستا مانند بسیاری از آبادیهای کوچک ایران، دارای بافت روستایی و زندگی سنتی است. به دلیل موقعیت جغرافیایی و تاریخی، النجه بخشی از فرهنگ و تاریخ محلی استان همدان و مناطق همجوار محسوب میشود. فعالیتهای کشاورزی و دامداری در آن رایج است و زندگی مردم به این امور وابسته است. از نظر جغرافیایی، النجه در دشتها و مناطق نسبتاً هموار واقع شده و دسترسی به آن از طریق راههای محلی فراهم است. این روستا نمونهای از سکونتگاههای کوچک و کمجمعیت ایران است که با حفظ سنتها و زبان محلی خود، هویت فرهنگی منطقه را نمایندگی میکند.
النجه
لغت نامه دهخدا
( النجة ) النجة. [ اَ ل ُ ج َ ] ( ع اِ ) سنگی که از زیر آخرین طبقه معادن سنگ برمیدارند. ( دزی ج 1 ص 34 ). و رجوع به همین کتاب شود.
النجه. [ اَ ل َ ج ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان افشار بخش اسدآباد شهرستان همدان در 17 هزارگزی جنوب باختری قصبه اسدآباد و 2 هزارگزی باختر راه فرعی اسدآباد به آجین. در دامنه واقع و سردسیر است. سکنه آن 170 تن شیعه هستند و به کردی و فارسی و ترکی سخن میگویند. آب آن از چشمه تأمین میشودو محصول آن غلات، و حبوبات، لبنیات و قیسی و شغل مردم زراعت و گله داری، و صنایع دستی زنان قالیبافی است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
النجه. [ اَ ل َ ج َ ] ( اِخ ) رجوع به النجق و النجک و تاریخ جهانگشای جوینی چ لیدن ج 2 ص 157 و اخبارالدولة السلجوقیة ص 197 شود.
جمله سازی با النجه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تپه قره بولاغ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خدابنده، بخش سجاسرود، روستای آلنجه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۱۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
