القصیده المزدوجه فی المنطق

[ویکی نور] القصیدة المزدوجة فی المنطق، تألیف ابوعلی حسین ‎بن عبدالله سینا(259-416ق) است که ایشان آراء منطقی خویش را به‎صورت منظوم به زبان عربی درآورده است. این اثر به همراه دیگر اثر ابن‎سینا در منطق به نام «منطق المشرقیین» در یک جلد توسط انتشارات کتابخانه آیت‎الله‎العظمی مرعشی نجفی منتشر شده است.
این اثر دارای نام‎های دیگری نیز است که الرجز المنطقی، القصیدة المصرعة، میزان النظر و ارجوزة فی المنطق از آن جمله است.
درباره اهمیت و جایگاه این اثر چنین گفته‎اند: از مشهورترین شـعرها در منطق می‎توان دو قصیده را نام برد؛ یکی القصیدة المزدوجة فی المنطق از ابن‎سینا و دیگری السلم المرونق فی المنطق از اخـضری
ابوعلی سینا این اثر را به ابوالحسن سهل بن محمد سهلی تقدیم نموده است.
القصیدة المزدوجة دارای 296 بیت است که در شانزده بخش تدوین شده است. نویسنده بعد از مقدمه، مباحث الفاظ را مطرح کرده است و چنین به نظر می‎رسد که بقیه بخش‎های این اثر مقسم بحث الفاظ واقع شده باشد.
این اثر به‎صورت یک قصیده 296 بیتی است که ابن‎سینا مفاهیم مختلف علم منطق را به‎صورت شعر سروده است.