ال شنسب
لغت نامه دهخدا
( آل شنسب ) آل شنسب. [ ل ِ ش َ س َ ] ( اِخ ) ملوک شنسبانیه. در غور فرمانروایی داشته اند. و آنها دو طایفه بودند، طایفه ای در خود غور امارت داشته و مقر ایشان فیروزکوه بوده است و طایفه دیگر در طخارستان ( ناحیه ای در شمال غور ) فرمانروا بوده و مقرشان بامیان بوده است. نسبت این خانواده به جدّ اعلای ایشان شنسب نام است که گویند در عصر علی بن ابیطالب علیه السلام میزیسته است. شماره فرمانروایان غور که دارای اقتداربوده اند پنج تن و مدت فرمانروایی ایشان از سال 545 تا 609 هَ.ق. و نخستین امیر این دودمان علاءالدین حسن بن حسین بن سام بوده است. و اما ملوک غوریه بامیان چهار تن بوده و از سال 550 تا 609 امارت داشته اند و اولین ایشان ملک فخرالدین مسعودبن عزالدین حسین بوده است. این هر دو سلسله را خوارزمشاهیان برانداختند.
فرهنگ فارسی
( آل شنسب ) ملوک شنسبانیه
دانشنامه آزاد فارسی
آل شنسب. رجوع شود به:شنسبانیان
جمله سازی با ال شنسب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چهار مقاله یا مجمعالنوادر کتابی است از نظامی عروضی سمرقندی که سدهٔ ششم هجری نگارش یافتهاست. نام اصلی کتاب مجمعالنوادر است ولی از آنجایی که در این کتاب از چهار فنِ دبیری، شاعری، طب، و نجوم، در چهار بخش جداگانه سخن رفته، از قدیم به نام چهار مقاله معروف شدهاست. کتاب در بین سالهای ۵۵۱ و ۵۵۲ هجری قمری به یکی از شاهزادگان آل شنسب تقدیم شدهاست.