اقوس

اقوس. [ اَق ْ وَ ] ( ع ص، اِ ) گوژپشت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || ریگ بلند. || زمان دشوار و تنگ. || بلاد دور. || روزه دار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || رماه اﷲ باحنی اقوس؛ یعنی، در بلا اندازد او را خدای. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). زمخشری در اساس گوید: رماه باحوی اقوس؛ بامر صعب و هو الدهر لانه شاب ابداً کالشاب الاحوی [ الشاب الاسود الشعر ] و هو هرم لتقادمه.
اقوس. [ اَق ْ وُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَوْس. ( ناظم الاطباء ). رجوع به قوس شود.