اصفهانی محمدحسین

اصفهانی، محمدحسین
رجوع شود به:کمپانی، محمدحسین (۱۲۹۶ـ نجف ۱۳۶۱ق)

[ویکی نور] محمدحسین غروی اصفهانی (۱۲۹۶-۱۳۶۱ ق)، معروف به محقق غروی، فقیه، اصولی، فیلسوف و عارف بزرگ شیعه و متخلص به مفتقر
او فرزند حاج محمدحسن (معین التجار) و نوۀ حاج محمداسماعیل نخجوانی در دوم محرم 1296 در کاظمین به دنیا آمد.
خاندان محقق غروی از خانواده های متدین و معتبری بودند که نسل در نسل در سرزمین قفقاز و دیار نخجوان سکونت داشتند. پس از آن که در سال 1243 هجری قمری قرارداد ننگین ترکمانچای توسط قاجاریان امضاء شد، بخشی از سرزمین پاک ایران که قفقاز و نخجوان نیز از آن جمله بود، از پیکر ایران عزیز جدا گشت و مسلمانان آن سوی رود ارس دچار بلاهای بزرگ و درد و رنجهای سنگین شدند.
گروهی مردند، گروهی ساختند و سوختند و گروهی دیگر هجرت را برگزیده، از خانه و کاشانه چشم پوشیده و دین و جان سلامت بردند.
حاج محمداسماعیل نخجوانی (پدر بزرگ محقق غروی) از این گروه اخیر بود که هجرت را برگزید. او بعد از هجرت، مدت کوتاهی در تبریز ساکن شد و سالیانی را در اصفهان گذراند تا آنجا که خود و فرزندان و نوادگانش به اصفهانی شهرت یافتند.
دیری نپایید که خاندان نخجوانی از اصفهان کوچ کرده و کاظمین را وطن خود ساختند. حاج محمدحسن (پدر علامۀ غروی) در کاظمین عزتی پیدا کرده و با شهرت «معین التجار» معروف شد.

💡 ضیاءآبادی دروس حوزوی را از سال ۱۳۲۰ش در قزوین آغاز کرد و از سال ۱۳۲۸ش در قم تحصیلات عالی خود را در زمینه فقه، اصول، اخلاق، تفسیر و… ادامه داد. از استادن معروف وی در قم می‌توان به سید حسین بروجردی، سدهی اصفهانی، روح‌الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی اشاره نمود.

💡 ^  از شاگردان آیات عظام: محمدحسین نائینی، محمدحسین غروی اصفهانی و سید علی قاضی.