اصالت بیان

[ویکی فقه] اصالت بیان، حکم عقلا به نفی احتمال اجمال و ابهام از کلام متکلّم می باشد.
این اصل در جایی کاربرد دارد که تردید شود آیا مولا، یا هر متکلم دیگری، در مقام بیان تمام مراد خود بوده یا قصد اهمال و اجمال گویی داشته است. اصل عقلایی در این گونه موارد حکم می کند که متکلم در مقام بیان بوده است.
یکی از مقدمات حکمت
یکی از مقدمات حکمت این است که مولا در مقام بیان تمام مراد خود باشد، حال هر جا به دلیل خارجی احراز شود که مولا در مقام بیان تمام مراد خود به مکلف بوده به فرض فراهم بودن سایر مقدمات حکمت، به اصالت اطلاق تمسک می شود، ولی اگر از دلیل خارجی فهمیده شود مولا در مقام اهمال و یا اجمال گویی بوده، حق تمسک به اطلاق وجود ندارد، چون اطلاقی نیست. اما هرگاه در موردی شک شود که آیا متکلم در مقام بیان تمام مراد خود بوده یا قصد اهمال و اجمال گویی داشته است، عقلا و عرف می گویند اصل این است که متکلم در مقام بیان تمام مراد خود بوده مگر آن که خلاف آن اثبات شود، زیرا متکلم متوجه کلام خود می باشد و اگر قیدی را در کلام نمی آورد، یعنی آن را قصد نکرده است.

💡 پسربچه نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و امتیاز ۷۱ درصد را در Rotten Tomatoes بر اساس ۹۲ نقد با میانگین امتیاز ۶٫۲ از ۱۰ دریافت کرد. اجماع بیان می‌کند که "پیش‌گویانه و تکراری در بخش‌هایی، پسربچه هنوز هم می‌تواند اصالت خود را نشان دهد، با تشکر. به بازیگران شایسته‌اش.» این فیلم همچنین بر اساس نقدهای ۲۶ منتقد که «بررسی‌های مختلط یا متوسط» را نشان می‌دهند، در متاکریتیک امتیاز ۵۵ از ۱۰۰ را کسب کرده‌است.

💡 موریس تامپسون، که به مدت دوازده سال ویراستار ایندیپندنت بود، در سال ۱۸۹۱ بیان کرد که شعر او «ترکیبی از نادرترین شخصیت و اصالت را دارا بود.» اندرو لانگ، نویسندهٔ انگلیسی، آثار او را نقد می‌کند و عقیده دارد، «شعر باید برای وجود داشتن فرم و گرامر داشته باشد و درجایی که نیاز به قافیه باشد، باید دارای آن باشد. دانش نسل‌ها و طبیعت انسان بسیار بر این پافشاری می‌کند.»