استصحاب در شبهه مفهومی

[ویکی فقه] استصحاب در شبهه مفهومی به حکم به بقای چیزی بعد از شک حاصل از تردید در مفهوم لغوی و عرفی آن اطلاق می شود.
استصحاب در شبهه مفهومی، در جایی است که شک در بقای مستصحب برگرفته از شبهه مفهومی باشد، مانند: تردید در این که آیا روز با استتار قرص شمس پنهان شدن قرص خورشید در افق یا با ذهاب حمره مشرقیه ناپدید شدن سرخی از بالای سر، که در هنگام غروب از غرب به سمت شرق کشیده می شود پایان می یابد.
دیدگاه های اصولیون
از سوی اصولیون دیدگاه های متفاوتی در این باره ارایه شده است:
← دیدگاه اول
۱. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۷، ص۳۸۹-۳۸۸.
...

💡 و مى گويد: در شبهه يازدهم آن را از طرق مبسوطىنقل كرديم. در بعضى از آن طرق است كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - اين سخن را درحجة الوداع و در عرفه فرمود.

💡 634- دراصول فقه مقررشده است كه تمسك به عام در شبهه مصداقيه جايز نيست؛مثلاً اگر در عدالت شخصى ترديد داشته باشيم نمى توانيم به عمومات جواز اقتداىبه عادل استدلال كنيم.