ازلام در تفاسیر

[ویکی فقه] ازلام در قرآن به صورت های مختلفی آمده است و تعیین مصداق ازلام حرام از غیر آن، تفاسیر مختلفی را موجب گردیده است. در قرآن ازلام به صورت های مختلفی بیان گردیده است.
در دو آیه از سوره مائده/۵ از ازلام یاد شده است؛ نخستین بار آیه ۳ مائده/۵ است که طی آن خداوند پس از حرام دانستن چندین خوراکی از حرمت استقسام به ازلام یاد کرده و همه این امور را فسق دانسته است: «حُرِّمَت عَلَیکُمُ المَیتَةُ والدَّمُ ولَحمُ الخِنزیرِ وما اُهِلَّ لِغَیرِ اللّهِ بِهِ والمُنخَنِقَةُ والمَوقوذَةُ والمُتَرَدِّیَةُ والنَّطیحَةُ وما اَکَلَ السَّبُعُ اِلاّ ما ذَکَّیتُم وما ذُبِحَ عَلَی النُّصُبِ واَن تَستَقسِموا بِالاَزلـمِ ذلِکُم فِسقٌ....»
نام بردن ازلام در کنار خمر
در آیه ۹۰ همین سوره ازلام (و نه استقسام به آن) در کنار خمر و میسر و انصاب،
با توجه به کاربردهای متعدد ازلام در عصر جاهلی این ابهام وجود دارد که ازلام طرح شده در این آیات شامل کدام یک از کاربردهای رایج است و در این زمینه چه شواهدی وجود دارد.آرای مفسران درباره مفهوم ازلام در آیات مورد نظر را می توان به چند دسته تقسیم کرد.
← اطلاق در معنای ازلام
...

💡 اسکندر در تفاسیر قرآنی که توسط عالمان پیشین اسلامی نوشته شده ذکر شده‌است. به‌طور قابل توجهی، اسکندر کبیر در تفسیر جلالین، یک تفسیر سنی به خوبی شناخته شده قرآن از قرن ۱۵ میلادی ذکر شده‌است. این تفسیر ذکر می‌کند که نام ذوالقرنین اسکندر بوده‌است و همچنین حاکی است از این که ذوالقرنین یک پیامبر نبوده است:

💡 در تفاسیر قدیمی روایاتی منتسب به ابی ابن کعب، ابوموسی اشعری، عایشه و غیره نقل شده که مضمون آن‌ها کنار ماندن برخی از آیات در قرآن تدوین شده می‌باشد. بدین سان برخی از علمای اهل سنت به صورت سنتی معتقد بودند که محمد تحت نظارت جبرئیل برخی از آیات را در قرآن قرار نداده اگرچه آن آیات هنوز حجیت خود را داشتند..