ارجوزه فی الفقه

[ویکی نور] أرجوزة فی الحج و الصیام و الخمس اثر آیت الله شیخ عباس کاشف، حول سه فرع عبادی فقه (حج، روزه و خمس) در قالب نظم تدوین شده و در شهر نجف اشرف در سال 1423 ق مکتبة کاشف الغطاء آن را منتشر کرده است.
از مزیت های این متن منظوم تسهیل مسایل فقهی برای پژوهندگان می باشد و مهم ترین نقیصه که در آن به چشم می خورد عدم پیروی از روش معهود تبویب و ترتیب مسایل است.
مؤلف، انگیزه خود را از تدوین این کتاب چنین بیان کرده است: برخی از فراگیران فقه از من درخواست کردند تا در مسایل فقهی به تبع و در ادامه کتاب «الدرة» بحر العلوم در صورت امکان کتابی بنویسم. من این درخواست را رد نکردم؛ اما با توجه به مشغله هایی که پیش آمد این کار بسیار به تأخیر افتاد. تا اینکه یکی از بزرگان (میرزا حبیب الله جبلی) نوشتن چنین کتابی را از من خواست و چون اطاعت او بر من واجب بود، سرودن آن را شروع کردم.
بدنه اصلی متن همگی شعر است. تنها با عناوینی که به صورت نثر وجود دارد بین گونه های مختلف مطالب فاصله ایجاد شده است.
این متن منظوم فقهی حاوی سه کتاب و بدین ترتیب است:

💡 حجیة الکتابة فی الفقه الإسلامی (عربی)

💡 ابن ندیم چند کتاب به حسن نسبت می‌دهد؛ الجامع فی الفقه، کتاب البیان و کتاب الحجه فی الامامه از جمله این آثار هستند. وی که از امامان مشهور زیدیه بوده‌است، سرانجام به سال ۲۷۰ ه‍.ق از دنیا رفت..

💡 پس از تحصیلات اولیه وارد دانشکدهٔ اصول دین بغداد شده و در سال ۱۹۷۵ از آن دانشکده فارغ‌التحصیل شد. سپس به قصد ادامهٔ تحصیل به قاهره سفر کرد و توانست در سال ۱۹۸۱ با نوشتن رساله‌ای به نام «الطفل والأحکام المتعلقة به فی الفقه الاسلامی» (کودک واحکام مربوط به وی در فقه اسلامی) در مقطع کارشناسی ارشد دانشکده الهیات دانشگاه دارالعلوم (دانشگاه قاهره) فارغ التحصیل شود.