اذر بیگدلی

لغت نامه دهخدا

( آذر بیگدلی ) آذر بیگدلی. [ ذَ رِ ب َ دِ ] ( اِخ ) حاج لطفعلی بیگ شاملو ( 1134 - 1195 هَ. ق. )، برادرزاده ولی محمدخان، متخلص بمسرور مستوفی و نویسنده عادلشاه افشار، معاصر زندیه بوده و به نام کریمخان وکیل تذکره ای موسوم به آتشکده نوشته ویوسف و زلیخائی نیز بنظم آورده و صاحب دیوان است.

جمله سازی با اذر بیگدلی

مولانا آهی تونی از شعرای قرن نهم ه.ق در شهر تون دیده به جهان گشود.لطفعلی بیک آذر بیگدلی در کتاب تذکره آتشکده ی آذر در مورد مولانا آهی چنین گفته است

شهرت انوری به دلیل قصاید و توانایی بالای پردازش ادبی اوست. در شعری که به جامی منسوب است آمده: <<در شعر سه تن پیمبرانند/هرچند که لانبی بعدی/اوصاف و قصیده و غزل را/فردوسی و انوری و سعدی>>. توان بالای انوری در بکارگیری اصطلاحات ادبی و عبارات لطیف و معانی بلیغ موجب شده تا بزرگان ادب ایران با او به دیده احترام نگاه کنند. کسانی مانند نظامی عروضی، جامی، آذر بیگدلی او را از بزرگان ادب فارسی دانسته‌اند.