اخور سنگین

( آخور سنگین ) آخور سنگین. [ خ ُ رِ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به آخر سنگین شود.

( آخورسنگین ) ( ~. سَ ) (اِمر. ) ۱ - آخوری که در آن کاه و علف نباشد. ۲ - سنگاب، آبشخور ساخته شده از سنگ برای چهارپایان اهلی.

💡 رستم ز چار آخور سنگین روزگار در هشت باغ عشق چریدم به صبح‌گاه

💡 ای دل صلای قرصهٔ رنگین آفتاب کز ره بلای آخور سنگین کشیده‌ایم

💡 حق تو خاقانیا کعبه تواند شناخت ز آخور سنگین طلب توشهٔ یوم‌الحساب

💡 دربند چار آخور سنگین چه مانده‌ای در زیر هفت آینه خود بین چه مانده‌ای

💡 رخش تو را بر آخور سنگین روزگار برگ گیا نه و خر تو عنبرین چرا

💡 آن لاشه جست ز آخور سنگین هندوان در مرغزار سنبل آهوی چین گریخت