لغت نامه دهخدا
اخایا. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اَخیَّه.
اخایا. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اَخیَّه.
آخایا (Achaea)
منطقه ای در یونان باستان در شمال پلوپونز. آخایایی هادر دوران میسنی، جامعۀ حاکم به شمار می رفتند و بنابه اظهارات هومر در محاصرۀ ترواشرکت داشته اند. استان بزرگ تر رومیِ آخایا پس از شکست اتحادیۀ آخایاییاحداث شد (۱۴۶پ م)، که همۀ خاک اصلی یونان را در جنوب خطی از آمبراکیاتا خلیج مالیاکدربرمی گیرد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دالماتیوس (درگذشتهٔ ۳۳۷) با نام کامل فلاویوس دالماتیوس (یا دلماتیوس) و معروف به دالماتیوس سزار، پسر دالماتیوس سرشمار، برادر هانیبالیانوس و برادرزادهٔ کنستانتین یکم بود. او و برادرش هانیبالیانوس در تولوسا (تولوز امروزی) توسط سنت اکزوپریوس آموزش یافتند و دالماتیوس در ۱۹ سپتامبر ۳۳۵ توسط عمویش کنستانتین به مقام سزاری رسید و تراکیه، آخایا و مقدونیه به او واگذار شد.