احکام وقت نماز

[ویکی فقه] به احکام شرعی پیرامون وقت انجام نماز، احکام وقت نماز می گویند.
موقعی انسان می‏تواند مشغول نماز شود که یقین کند وقت داخل شده است، یا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند.
نیت نماز در هنگام تنگی وقت
کسی که به اندازه خواندن یک رکعت نماز، وقت دارد، باید نماز را به نیّت ادا بخواند؛ ولی نباید به عمد نماز را تا این وقت تأخیر بیندازد.
احکام نماز تمام در تنگی وقت
کسی که مسافر نیست، اگر تا مغرب به اندازه خواندن پنج رکعت نماز وقت دارد، باید نماز ظهر و عصر هر دو را بخواند و اگر کمتر وقت دارد باید فقط نماز عصر را بخواند و بعد نماز ظهر را قضا کند؛ و اگر تا نصف شب به اندازه خواندن پنج رکعت نماز وقت دارد، باید نماز مغرب و عشا را بخواند و اگر کمتر وقت دارد، باید فقط عشا را بخواندو بعد از آن نماز مغرب را بخواند و به احتیاط واجب، نیت ادا و قضا ننماید (یعنی به نیّت ما فی الذمه بخواند).
احکام نماز شکسته در تنگی وقت
...

💡 آيت الله العظمى بهجت فرمودند: آقا پرخاش كرد و فرمود:... و خود آيت الله بهجت كلمهرا بر زبان جارى نكرد، ولى ما همه فهميديم كه آن بزرگ مرد فرموده بود: پدرسوخته، آن فكرى از عبادت يك يا شصت سال بهتر است كه انسان را به خواندن نماز شبوادارد، نه اينكه انسان وقت نماز شب دراز بكشد و فكر بكند و به اين بهانه از خواندنآن شانه خالى كند.

💡 آن دوست گوید: من برخاستم و به آن قبیله درآمدم، اول کسی که مرا پیش آمد آن کنیزک بود، سلام اشتر رسانیدم و حال جیدا پرسیدم گفت: شوهر وی بر وی تنگ گرفته است و در محافظت وی آنچه ممکن است به جای می آرد اما موعد شما آن درختان است که در عقب فلان پشته است، باید که وقت نماز خفتن را آنجا باشید.

💡 ور بیفتد چشم زاهد بر رخش وقت نماز لا اِله از گفته ساقط سازد اِلَا اللّه را

💡 و اين درسى است به همه پيكارگران در راه حق، درسى است كه پدر ارجمندش اميرمؤ منانعليه السلام در صفين و در بحبوحه جنگ به پيروانش ياد مى دهد، آنگاه كه ابن عباس ديدآن حضرت مراقب و منتظر وقت نماز است، سؤ ال نمود يا اميرالمؤ منينمثل اينكه نگران مطلبى هستيد؟

💡 بر وی واجب بود که علم رخصت سفر بیاموزد که اگر چه عزم دارد که کار به رخصت نکند، باشد که به ضرورت بدان محتاج بود و علم قبله و وقت نماز بباید آموخت.

💡 6. ابوحمزه ثمالى مى گويد: على بن حسين عليه السلام به من فرمود:اى ثمالى !هنگامى كه وقت نماز برسد، شيطان مى آيد و روى شانه مى نشيند و مى گويد: آيا نامخدا را برده اى ؟ اگر بگويد: بلى از او دور مى شود و اگر بگويد: خير، بر شانه اومى نشيند تا اين كه نماز خوانده شود و مردم پراكنده گردند.