احمد بن علی کازرونی

[ویکی حج] احمد بن علی کازرونی از خاندان ایران کازرونی و از موذنان مسجدالحرام در سده هشتم هجری بود.
نام کاملش احمد بن علی بن محمد بن عبدالسلام بن ابی المعالی الکازرونی بود، ملقب به نجم الدین ابوالمعالی. او یکی از خاندان کازرونی در مکه بود که در سده های هفتم و هشتم هجری از موذنان مسجدالحرام بودند. او در ما ٔذنه (گلدسته) «باب العمرة» اذان می گفت و پیش از مرگ جایش را به پسر عمویش عبدالسلام داد و دخترش را نیز به عقد او در آورد. او در سال ۷۵۳ قمری درگذشت. پسر برادر احمد بن علی، به نام بهاءالدین عبدالله نیز رئیس موذنان مسجدالحرام بود.
العقد الثمین فی تاریخ البلد الامین، تقی الدین محمد الفاسی، بیروت، موسسه الرساله، ۱۹۸۶م.

💡 او انتقاداتی از تأکید بیش از حدّ بر مسئلهٔ شهادت و واقعهٔ کربلا دارد. وی معتقد است که امام حسین بن علی در سلسلهٔ امامان، «یک استثنا بود نه یک قاعده» اما تبدیل به قاعده شده‌است. وی می‌گوید قبلاً به دلیل در اقلیت بودن شیعیان آن‌ها باید جنبهٔ تراژیک تاریخ خودشان را برجسته می‌کردند. اما در جهان جدید، شاید این حاجت وجود نداشته باشد و ما «وجوه دیگری از تشیع» را باید رو کنیم.

💡 رُقَیّه دختر حسین بن علی (به عربی: رُقَیّة بنت الحسین؛ ۱۷ یا ۲۳ شعبان ۵۷ قمری – ۵ صفر ۶۱ قمری) که برخی منابع با نام فاطمه صغری از وی یاد کرده‌اند، دختر کوچک حسین بن علی است.

💡 علی از دختر محمد، فاطمه چهار فرزند داشت: حسن، حسین، زینب و ام کلثوم. پسران معروف دیگر او عباس بن علی متولد از ام البنین فاطمه بنت حزام، و محمد بن الحنفیه از خوله الحنفیه بودند. علی پس از وفات فاطمه با زنان دیگر ازدواج کرد.