احمد بن جعفر سبتی

[ویکی فقه] سَبَتی، احمد بن جعفر، کنیه اش ابوالعباس، صوفی و فقیه مراکشی سده ششم و هفتم می باشد.
عیسی بن شعیب، ابوبکر بن مساعد، ابویعقوب یوسف بن احمد معروف به حکیم، از شاگردان او بودند.
ابومدین اندلسی از معاصران سبتی است.
عیسی، بنابر شواهدی، این احتمال را که ابومدین شاگرد سبتی بوده باشد، درست نمی داند.
کلام ابن عربی درباره سبتی
ابن عربی، سبتی را ملاقات کرده و از او به صاحب صدقه و «شیخنا» یاد نموده و حکایاتی از او نقل کرده است.
هم چنین در موضعی از فتوحات، از تعجیل سبتی در دست یابی به برخی تصرف ها در این دنیا، از جمله احیا و اماته، انتقاد نموده است.
کلام ابن رشد درباره سبتی
...

💡 از عبدالله بن سلام از احمد بن حنبل منقول است كه شبى در خانه كعبه بودم، شخصى ازپرده كعبه گرفته و استغاثه مى كرد، و با تضرع مى گريست من نزديك او رفتم وگفتم: اى برادر سبب اين نوع استغاثه و گريه چيست ؟ گفت: مننقل عجيبى دارم اگر با من شرط كنى كه به كسى تا من زنده ام نگويى به تو بيانميكنم.

💡 مؤ يد است خبرى را كه شيخ جليل، ابومحمّد جعفر بن على قمى،نزيل رى، در كتاب (مسلسلات ) روايت كرده از حسين بن جعفر گفت كه: گفته محمّد بنعيسى بن عبدالكريم طرطوسى در دمشق، گفت كه گفته عمر بن سعيد بن يسار منجمى،گفت كه گفته احمد بن دهقان، گفت كه گفته خلق بن تيمى، گفت:داخل شديم بر ابى هرمز كه او را عيادت كنيم. پس گفت كهداخل شديم بر انس بن مالك كه او را عيادت كنيم.