اجابت استغفار

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اجابت استغفار (قرآن). استغفار (طلب آمرزش )، از ریشه غفران در اصل به معنای پوشیدن چیزی می آید که انسان را از آلودگی نگه دارد؛ بنابراین، استغفار، درخواست مصونیت از عذاب با گفتار و رفتار است.
استغفار پیش از دعا زمینه ساز اجابت آن از سوی خدا است:قال رب اغفر لی وهب لی ملکا... • فسخرنا له... «گفت پروردگارا مرا ببخش و ملکی به من ارزانی دار که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد در حقیقت تویی که خود بسیار بخشنده ای؛ پس باد را در اختیار او قرار دادیم که هر جا تصمیم می گرفت به فرمان او نرم روان می شد»

جمله سازی با اجابت استغفار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 و گفت: اول توبه اجابت است پس اقابت است پس توبه است پس استغفار اجابت بفعل بود و انابت بدل و توبه به نیت و استغفار از تقصیر.

💡 و به اين ترتيب مجموعه كاملى از اسماى حسناى خداوند را در رابطه با مساءله وحى بيانمى كند، و در ضمن اشاره لطيفى است بر اجابت دعاى فرشتگان در مورد استغفار براى مؤمنان، بلكه علاوه بر آمرزش ‍ رحمتش را نيز بر آن مى افزايد كهفضل او عظيم است.

💡 مداومت بر استغفار و طلب آمرزش است در ساعات روز و شب، خصوصا در اعصار و اسحار،چه در وصيت حضرت لقمان كه براى ولد خود فرموده مسطور است: بسيار بگو (اللهماغفرلى ) يعنى (خدايا مرا بيامرز )پس ‍ به تحقيق كه براى جناب احديت وقتهاى چند مىباشد كه در آن وقت رد سائلى از درگاه عزت و جلالت نمى نمايد، پس دائم الاوقاتبايد در دعا بود شايد دعا در ساعتى از ساعات به هدف اجابت رسد. (174)