اتمام حجت سیاسی

[ویکی فقه] در برخی آیات قرآن از اتمام حجت پیامبران در نقش حاکمان الهی با اقوام و گروه های مخالفشان یاد شده که این مفهوم را تا حدّ بسیاری به اصطلاح اولتیماتوم (Ultimatum) و اعلان جنگ (Declaration_war) در اصطلاحات سیاسی جدید نزدیک می سازد.
حضرت سلیمان در منازعه با مردم سبأ، آنان را در صورت عدم تسلیم، تهدید می کند که با لشکریانی شکست ناپذیر به جنگشان رفته، آنان را خوار و ذلیل از سرزمینشان بیرون خواهد کرد: «فَلَنَأتِیَنَّهُم بِجُنود لا قِبَلَ لَهُم بِها و لَنُخرِجَنَّهُم مِنها اَذِلَّةً و هُم صـغِرون» که در پایان، به تسلیم ملکه سبا در برابر سلیمان می انجامد.
اتمام حجت در دوره پیامبر
← مباهله با مسیحیان نجران
در روایات متعدّدی از شیعه و سنی به لزوم دعوت کافران حربی به اسلام پیش از آغاز جنگ و در صورت امتناع، دعوت آنان به اعطای جزیه در برابر پذیرش تابعیّت سیاسی جامعه اسلامی سفارش شده و در صورت امتناع دوباره نیز دستور داده شده که از آغاز به جنگ پیش از دشمن پرهیز شود. در این روایات، پذیرش اسلام از سوی دشمن در حدّ گفتن شهادتین یا حدّاکثر خواندن نماز و اعطای زکات کافی شمرده شده است. روایات مزبور با انعکاس گسترده در کتاب های فقهی مذاهب گوناگون اهل سنت و شیعه به صورت فتوایی اجماعی مبنی بر وجوب دعوت کافران به اسلام در صورت ناآشنایی آن ها با این دین در مرحله ای پیش از جنگ و به استحباب این عمل در صورت آشنایی شان درآمده است. این فتاوا گاه افزون بر مستندات روایی به آیات ۱۵ اسراء ; ۱۳۴ طه ; ۱۲۵ نحل ; ۴۳ انفال نیز استناد داده شده است.

💡 هـنـگـامـى كـه ايـن كـفر و تكذيب از حد گذشت و بقدر كافى اتمام حجت شد (ما اين امتهاىسـركـش را يـكـى بـعـد از ديـگـرى هـلاك نموديم و از صفحه روزگار محوشان كرديم )(فاتبعنا بعضهم بعضا).

💡 مى توان گفت كه شورا با قطعنامه 588 آخرين اتمام حجت خود را براى پذيرش قطعنامههاى از نوع آنچه تا زمان صادر كرده بود، انجام داده و راه را بريا تحولى اساسى وعظيم در نگرش خود نسبت به كل موضوع جنگ همواره ساخته است.

💡 (فسيروا فى الارض فانظروا كيف كان عاقبة المكذبين ) - از ظاهر سياق بر مى آيدكه خطاب در كلمه (سيروا: سير كنيد) به كسانى است كه شرك ورزيده و مى گفتند:(اگر خدا مى خواست چيزى غير از او نمى پرستيديم ) و التفات از غيبت به خطاب بهايشان براى بهتر تاثير كردن سخن و تثبيت كلام و اتمام حجت بوده است.