اتمام حجت امام حسین با یزیدیان
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] امام حسین (علیه السّلام) در خطابه ای به منظور روشنگری و اتمام حجت با لشکریان ابن سعد، به آیات مختلفی از قرآن کریم استشهاد نمودند و در معرفی خویش بر نسب پاک و شریف شان تاکید کرده و خود را فرزند دختر پیامبر همین امت اسلام دانسته و از نامه ها و بعضی از دعوت کنندگان کوفی نام می برند، اما به گواه آیه «طبع الله علی قلوبهم» خداوند بواسطه کفرشان، بر دل های آنها مهر زد و سخن حق امام را نپذیرفتند.
امام حسین (علیه السّلام) همانند پدر و جد بزرگوارش، وظیفه هدایت گری و خیرخواهی را فراموش نکردند؛ از این رو به منظور اتمام حجت با کوفیان حاضر در سپاه ابن سعد، از سر خیرخواهی و دل سوزی سخن گفتند و به آیات مختلفی از کلام الله مجید احتجاج نمودند.
← استشهاد به سخن نوح
۱. ↑ توبه/سوره۹، آیه۹۳.
پیشوایی، مهدی، مقتل جامع سیدالشهداء، ج۱، ص۷۴۴-۷۴۸. رده های این صفحه: تاریخ زندگانی امام حسین | تاریخ معصومان | سخنان امام حسین | مقتل پیشوایی | مقتل جامع سیدالشهداء | نهضت عاشورا
جمله سازی با اتمام حجت امام حسین با یزیدیان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و اين بود هفت فراز از اتمام حجت امام در دومين خطبه عاشوراى آن حضرت.
💡 حسين بن على عليه السلام پس از سخنرانى دوم در روز عاشورا، عمر سعد را گرفت و اوبا اينكه از اين ملاقات اكراه داشت، به ناچار از صف دشمن فاصله گرفت و جلو آمد بهطورى كه گردن اسب امام با گردن اسب وى مقابل هم قرار گرفت، آن حضرت براىآخرين بار با جملاتى كه ملاحظه فرموديد، با وى اتمام حجت فرمود و آينده تيره وتاريك او را ترسيم نمود، اما او از نصيحت و اتمام حجت امام بهره اى نگرفت و همانگونهكه آن حضرت فرمود به شقاوت و بدبختى دنيا و آخرت دچار گرديد.
