اتش نمرود

( آتش نمرود ) آتش نمرود. [ ت َ ش ِ ن َ ] ( اِخ ) آتشی بزرگ که نمرود فرمانروای بابل برافروخت و حضرت ابراهیم خلیل اﷲ را در آن افکند و آتش بر آن حضرت بَرْد و سلام شد. رجوع به نمرود شود.

( آتش نمرود ) آتشی که بدستور نمرود ( ه٠ق ٠ ) برافروختند تا ابراهیم خلیل را در آن بسوزانند ولی آتش بامر خدا [ برد و سلام ] گردید٠
آتشی بزرگ که نمرود فرمانروای بابل بر افروخت و حضرت ابراهیم را در آن افکند و آتش بر آن حضرت برد و سلام شد

[ویکی فقه] آتش نمرود. در قرآن مجید به آتش نمرود اشاره شده است.
سرد شدن آتش نمرودیان برای ابراهیم علیه السّلام به فرمان خدا:«قلنا یـنار کونی بردا وسلـما علی ابرهیم.»(سرانجام او را به آتش افکندند؛ ولی ما) گفتیم: «ای آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش!»
انبیاء/سوره۲۱، آیه۶۹.
۱. ↑ انبیاء/سوره۲۱، آیه۶۹.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۱۱۴، برگرفته از مقاله «آتش نمرود».
...

💡 گل از یقین خلیل آمد آتش نمرود یقین بدان که در آتش نه او به شک می‌رفت

💡 عشقت از آتش نمرود بود گو میباش که مرا نار تو گلزار خلیل است سبیل

💡 اى عزيز! بدان كه دسته اى از بزرگان مثل، حضرتخليل الرحمن هستند كه وقتى جبرئيل به هنگام برافروختن آتش نمرود نزد، او آمد و گفت:هل لك حاجة آيا حاجتى دارى ؟ فرمود: بلى گفت: بخواه فرمود: اما اليكفلا اما نه به تو، بلكه حاجت من، به خدا است. پرسيد: پس چرا از خدا نمى طلبى؟ فرمود: حسبى عن سؤ الى علمه بحالى چون او از قلب من خبر دارد، ديگر من بهاو چه بگويم ؟ اما اين، كار هركس نيست چه نيكو گفته است:

💡 آتش نمرود هرگز پور آذر را نسوخت پور آذر پیش ازین آتش چو خاکستر شده‌است

💡 شکوه از آتش نمرود خلیلا چه کنی کز گلستان دهد این جنت جاوید نوید