[ویکی فقه] ابومنصور بن حسن بن زرین زاد اصفهانی، از ادباء و دانشمندان اصفهان است.
ابومنصور بن حسن بن زرینزاد، از ادباء و دانشمندان اصفهان است. مافرّوخی او را در ردیف دانشمندان صرف و نحو و لغت و انشاء یاد کرده است.
آوی، حسین بن محمد، ترجمه محاسن اصفهان، ص۳۲.
۱. ↑ آوی، حسین بن محمد، ترجمه محاسن اصفهان، ص۳۲.
منبع
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۳۶۶.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مروان گفت: على بن حسن، حسين، محمد بن حنيفه و ابن عباس و برادرانش رخصت جنگ نمىدهد و خود به نتهايى به جنگ مى رود. پس از اينك با چه كسى رزم كنيم و بر چه چيزىتفاخر و سربلندى كنيم ؟ به اسلام و يا به جاهليّت ؟ اگر به اسلام سرافرازى كنيم،اين فخر از آن ايشان است و اگر به جاهليت افتخار كنيم، اين ننگ از آن ما مى شود.
💡 ابوحامد گفت: (اين در رقعه اى طولانى بوده و در آن امر و نهى بود به سوى برادرزادهكثير. در رقعه مواضعى بود كه آن را مقراض كرده بودند و داده شد رقعه، به هياءتخود به علان بن حسن رازى.)
💡 حسن بن حسن دمشقیه (؟ - ۱۹۹۲م) قاری، فقیه و آموزگار لبنانی بود. حافظ قرآن و نابینا شد، از قاریان سوریه تأثیر گرفت. تدریس در دانشکدهٔ شرعی را بیست سال بر عهده داشت. سپس عزل گزید و عالمان و شاگردان در خانهاش نزد او گرد میآمدند. او را دوستدار کتاب وصف کردهاند. کتابخانهٔ شخصیاش به جمعیت اتحاد اسلامی در بیروت رسید که حدود ۲۰۰۰ عنوان بود که بیشتر حوزهٔ علوم قرائات و قرآنی را در برمیگرفت.
💡 سوّم حمزه، چهارم حسن و بعضى حسن نامى را از اولاد قاسم شمار نكرده اند بلكه ازبراى او سه پسر قائل شده اند، و امّا دو دختر او يكى خديجه است و آن زوجه ابن عمّ خودجناب عبدالعظيم حسنى مدفون به رى است و ديگر عبيده زوجه پسر عمّ خود طاهر بن زيدبن حسن بن زيد بن حسن است.
