ابوسفیان مغیره بن حارث

[ویکی فقه] اَبوسُفْیان، مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب (د ۱۵ یا ۲۰ق/ ۶۳۶ یا ۶۴۱ م)، از شعرای صدر اسلام، پسر عموی و صحابی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) است.
در نام او اختلاف است. غالب مورخان، چون ابن هشام
ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۱، به کوشش مصطفی سقاء و دیگران، قاهره، ۱۳۵۵ق/ ۱۹۳۶م.
مادرش، به قولی، چنانکه از هجویه حسان بن ثابت
حسان بن ثابت، دیوان، ج۱، ص۳۹۸، به کوشش ولید عرفات، لندن، ۱۹۷۱م.
ابوسفیان در شب ولادت پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) زاده شد و گفته اند که به پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) شباهت داشت.
محمد المحبر ابن حبیب، به کوشش ایلزه لیشتن اشتتر، ج۱، ص۴۶، حیدر آباددکن، ۱۳۶۱ق/ ۱۹۴۲م.
...

💡 سپس، سوی طائف رفت و مغیره بن شعبه که بزرگ آنجا بود و تا آن زمان راه میانه برگزیده بود، پیشاپیش ورودش را خوشامد گفت و به استقبالش شتافت.

💡 به گزارش مسعودی، انگیزه او به جهت کینه‌ای بود که بر اثر بی اعتنایی خلیفه بر وضع خراج مولایش مغیره بن شعبه بر او صورت گرفته‌بود.

💡 در دوران خلافت معاویه، دهاة عرب چون عمروعاص، مغیره بن شعبه، و زیاد بن ابیه نفوذ بسیاری یافتند. معاویه حکومت عراق را به مغیرة، مصر را به عمروعاص، و بصره و کوفه را به زیاد داد. حجاز هم به مروان حکم داده شد.

💡 سپس، بسر سوی طائف رفت و مغیره بن شعبه که بزرگ آنجا بود و تا آن زمان راه میانه برگزیده بود، پیشاپیش ورودش را خوشامد گفت و به استقبال شتافت.