ابوالحسن علی بن حسین ضریر اصفهانی

[ویکی فقه] ابوالحسن علی بن حسین ضریر اصفهانی، از ادباء و دانشمندان قرن ششم هجری در اصفهان بوده است.
ابوالحسن علی بن حسین بن علی ضریر اصفهانی نحوی معروف به «جامع العلوم» و «جامع باقولی»، از ادباء و دانشمندان قرن ششم هجری در اصفهان بوده است. وی در علم نحو و فنون اعراب از اساتید به شمار می رفته است. یاقوت حموی پس از معرفی و تجلیل از او گوید: باقولی در نحو و اِعراب به کعبه مانند است که فضلای عصر در درگاه اویند.
آثار و تالیفات
کتب زیر از اوست: ۱. «البیان فی شواهد القرآن»؛۲. «تفسیر القرآن»؛۳. «الجواهر»؛۴. «شرح اللّمع»؛۵. «علل القرائه»؛۶. «کشف المشکلات و ایضاح المعضلات فی علل القرآن»؛۷. «المجمل».
مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۳۱-۴۳۲.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۳۱-۴۳۲.۲. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۳۸۲.
...

💡 وی در خانواده‌ای روحانی، در بغداد، دیده به جهان گشود. نسبش با بیست واسطه به علی بن حسین می‌رسد و جد پدری ایشان علی صالح (خاص علی) مدفون در صالح‌آباد از توابع شهرستان مهران می‌باشد که آرامگاه وی مهم‌ترین زیارتگاه استان ایلام است.

💡 وی در سال ۱۲۸۹ خورشیدی (ربیع‌الاول سال ۱۳۲۹ قمری) در نجف به دنیا آمد. نسب او به علی بن حسین می‌رسد.

💡 علی بن حسین (عربی: الأمیر علی بن الحسین؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۷۵) سومین پسر ملک حسین پادشاه سابق اردن و دومین فرزند او از ملکه علیا الحسین زن سومش است. امیر علی آن طور که ادعا می‌شود نسل چهل و سوم محمد پیامبر اسلام است.

💡 در این شرایطْ امامیه، امامت را از طریقِ تنها پسرِ بازماندهٔ حسین بن علی، علی بن حسین زَیْنُ‌الْعابِدین دنبال کرد.